

Ένα λεπτό στο ρολόι είναι πάντα ένα λεπτό. Κι όμως, δεν το βιώνουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο.
Όταν περιμένουμε κάτι, βαριόμαστε ή κοιτάμε συνεχώς την ώρα, μπορεί να νιώθουμε ότι τα λεπτά περνούν βασανιστικά αργά. Αντίθετα, όταν είμαστε απορροφημένοι σε μια συζήτηση, μια δραστηριότητα ή κάτι που μας ευχαριστεί, μπορεί ξαφνικά να συνειδητοποιήσουμε ότι πέρασαν ώρες.
Ο χρόνος δεν αλλάζει πραγματικά ταχύτητα. Αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλός μας τον αντιλαμβάνεται. Η αντίληψη του χρόνου επηρεάζεται από την προσοχή, τα συναισθήματα, τη διέγερση, τα κίνητρα και τη μνήμη.
Όταν περιμένουμε, γιατί ο χρόνος φαίνεται πιο αργός;
Όταν περιμένουμε κάτι, η προσοχή μας μπορεί να στραφεί περισσότερο στην ίδια την πάροδο του χρόνου.
Ένα λεπτό αναμονής μπορεί να μας φαίνεται πολύ μεγαλύτερο από ένα λεπτό στο οποίο είμαστε απασχολημένοι. Όσο περισσότερο παρατηρούμε την ώρα, τόσο περισσότερο «μετράμε» νοητικά την πάροδό της.
Η προσοχή αποτελεί έναν από τους σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την αντίληψη της διάρκειας.
Γι' αυτό και το κλασικό «όσο κοιτάς το ρολόι, τόσο πιο αργά περνά η ώρα» έχει μια βάση στην ψυχολογία της αντίληψης του χρόνου — αν και η εμπειρία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Και γιατί όταν περνάμε καλά ο χρόνος «πετάει»;
Όταν είμαστε απορροφημένοι σε κάτι, η προσοχή μας κατευθύνεται κυρίως στη δραστηριότητα και όχι στο πόσος χρόνος έχει περάσει.
Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, ένα παιχνίδι, μια ταινία ή μια δραστηριότητα που μας κρατά συγκεντρωμένους μπορεί να κάνει την πάροδο του χρόνου λιγότερο αισθητή.
Τα συναισθήματα και τα κίνητρα μπορούν επίσης να επηρεάσουν την υποκειμενική αντίληψη του χρόνου. Η έρευνα δείχνει ότι δεν υπάρχει ένας απλός κανόνας του τύπου «χαρά = γρήγορος χρόνος». Η επίδραση εξαρτάται και από το είδος του συναισθήματος, τη διέγερση, την προσοχή και το κίνητρο.
Το ίδιο λεπτό μπορεί να μοιάζει διαφορετικό ανάλογα με τη στιγμή
Φανταστείτε δύο διαφορετικά λεπτά.
Στο πρώτο περιμένετε στην ουρά χωρίς να κάνετε τίποτα. Στο δεύτερο μιλάτε με έναν φίλο και είστε πλήρως απορροφημένοι στη συζήτηση.
Το ρολόι θα μετρήσει ακριβώς την ίδια διάρκεια.
Η εμπειρία σας, όμως, μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική.
Αυτό συμβαίνει επειδή η υποκειμενική αντίληψη του χρόνου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το εξωτερικό ρολόι. Ο εγκέφαλος συνδυάζει πληροφορίες από την προσοχή, την κατάσταση του οργανισμού, το περιβάλλον και τη μνήμη για να σχηματίσει την εμπειρία της χρονικής διάρκειας.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «τώρα» και στην ανάμνηση;
Ναι — και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία.
Το πώς αισθανόμαστε ότι περνά ο χρόνος τη στιγμή που συμβαίνει κάτι δεν είναι απαραίτητα ίδιο με το πώς θυμόμαστε τη διάρκειά του αργότερα.
Η έρευνα για την αντίληψη του χρόνου διακρίνει μεταξύ άλλων τις προοπτικές και αναδρομικές κρίσεις διάρκειας. Η μνήμη και το πόσο διαφορετικά ή πλούσια σε γεγονότα ήταν μια περίοδος μπορούν να επηρεάσουν το πώς εκτιμούμε εκ των υστέρων πόσο «γρήγορα» ή «αργά» πέρασε.
Έτσι, μια γεμάτη μέρα μπορεί να περάσει πολύ γρήγορα όσο τη ζούμε, αλλά αργότερα να μας φαίνεται γεμάτη από γεγονότα και αναμνήσεις.
Γιατί η πλήξη κάνει τον χρόνο να κολλάει;
Η πλήξη είναι μια κατάσταση στην οποία η προσοχή μας δεν έχει εύκολα κάτι ενδιαφέρον να ακολουθήσει.
Σε τέτοιες στιγμές μπορεί να έχουμε μεγαλύτερη επίγνωση της ίδιας της πάροδου του χρόνου. Νεότερη έρευνα εξετάζει μάλιστα τη σχέση ανάμεσα στην αίσθηση ότι ο χρόνος επιβραδύνεται και την πλήξη, καθώς και τον ρόλο της εσωτερικής επίγνωσης των σωματικών μας καταστάσεων.
Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί πέντε λεπτά σε μια βαρετή αναμονή μπορούν να μοιάζουν πολύ περισσότερα.
Μπορούμε να κάνουμε τον χρόνο να περνά πιο γρήγορα;
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την πραγματική διάρκεια μιας ώρας.
Μπορούμε όμως να αλλάξουμε σε κάποιο βαθμό το πώς τη βιώνουμε.
Η ενασχόληση με κάτι που μας ενδιαφέρει, η κοινωνική επαφή, μια δημιουργική δραστηριότητα ή η εστίαση σε μια συγκεκριμένη εργασία μπορούν να απομακρύνουν την προσοχή από τη συνεχή παρακολούθηση του χρόνου.
Δεν υπάρχει όμως μία τεχνική που να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο για όλους. Η αντίληψη του χρόνου επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και αλλάζει ανάλογα με το πλαίσιο.
Πότε αξίζει να το προσέξουμε;
Το να νιώθουμε περιστασιακά ότι ο χρόνος περνά πολύ αργά ή πολύ γρήγορα είναι φυσιολογικό.
Αν όμως κάποιος βιώνει επίμονες ή έντονες αλλαγές στην αίσθηση του χρόνου μαζί με άλλα συμπτώματα, σημαντικές αλλαγές στη διάθεση, στη λειτουργικότητα ή στην καθημερινότητά του, είναι καλό να το συζητήσει με επαγγελματία υγείας.
Η υποκειμενική αίσθηση του χρόνου από μόνη της δεν αποτελεί διάγνωση.
Τι κρατάμε
Ένα λεπτό δεν γίνεται πραγματικά μεγαλύτερο ή μικρότερο. Αυτό που αλλάζει είναι η εμπειρία μας.
Η προσοχή, τα συναισθήματα, τα κίνητρα, η πλήξη και η μνήμη μπορούν να επηρεάσουν το πώς αντιλαμβανόμαστε τη διάρκεια. Γι' αυτό μια ώρα μπορεί να μοιάζει αιώνας σε μια αίθουσα αναμονής και να περνά απαρατήρητη όταν κάνουμε κάτι που μας απορροφά.
Το ρολόι μετρά τον ίδιο χρόνο. Ο εγκέφαλός μας, όμως, δεν τον βιώνει πάντα με τον ίδιο τρόπο. https://vitadaily.gr/?p=41679
Comments
Post a Comment