Μερικές φορές δεν χρειάζεται καν να δούμε το φαγητό. Μια μυρωδιά από φρεσκοψημένο ψωμί, καφέ ή ένα φαγητό που μαγειρεύεται στην κουζίνα μπορεί να μας κάνει ξαφνικά να σκεφτούμε ότι πεινάμε.

Δεν είναι περίεργο. Η όσφρηση αποτελεί σημαντικό μέρος του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το φαγητό και μπορεί να επηρεάσει την όρεξη, τις προτιμήσεις και την προσδοκία ότι πρόκειται να φάμε. Τα δεδομένα, όμως, δείχνουν ότι η επίδραση της μυρωδιάς στην πραγματική ποσότητα που θα καταναλώσουμε είναι πιο σύνθετη.

Η μυρωδιά «μιλάει» στον εγκέφαλο

Όταν μυρίζουμε ένα φαγητό, ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει απλώς πληροφορία για το αν κάτι μυρίζει ευχάριστα. Η οσμή μπορεί να λειτουργήσει ως αισθητηριακό σήμα που μας ενημερώνει ότι υπάρχει διαθέσιμο φαγητό.

Η όσφρηση συνδέεται στενά με περιοχές του εγκεφάλου που συμμετέχουν στην αντίληψη, τη μνήμη, την ανταμοιβή και τη διατροφική συμπεριφορά. Γι' αυτό μια γνώριμη μυρωδιά μπορεί να μας θυμίσει ένα συγκεκριμένο φαγητό ή μια προηγούμενη εμπειρία και να κάνει την επιθυμία για αυτό πιο έντονη.

Η όρεξη μπορεί να αλλάξει πριν από την πρώτη μπουκιά

Μελέτες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε μυρωδιές φαγητού μπορεί να αυξήσει την υποκειμενική όρεξη, ιδιαίτερα για τρόφιμα που συνδέονται με τη συγκεκριμένη μυρωδιά.

Μια πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση 43 μελετών βρήκε ότι οι περισσότερες μελέτες που εξέτασαν την όρεξη και την επιθυμία για φαγητό ανέφεραν αύξηση της αισθητηριακά ειδικής όρεξης μετά από έκθεση σε μυρωδιές φαγητού. Ωστόσο, τα αποτελέσματα για την επιλογή τροφίμων και την πραγματική πρόσληψη ήταν λιγότερο σταθερά και φαίνεται να επηρεάζονται από διάφορους παράγοντες.

Με άλλα λόγια, το να μυρίσουμε ένα φαγητό μπορεί να μας κάνει να το θέλουμε περισσότερο, αλλά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα φάμε περισσότερο.

Το σώμα μπορεί να αρχίσει να «προετοιμάζεται»

Η θέα, η μυρωδιά ή ακόμη και η σκέψη του φαγητού μπορούν να προκαλέσουν αυτό που ονομάζεται «κεφαλική φάση» της πέψης. Πρόκειται για πρώιμες, προπαρασκευαστικές αντιδράσεις που συμβαίνουν πριν ή κατά την έναρξη της πρόσληψης τροφής.

Η βιβλιογραφία δείχνει ότι τέτοια ερεθίσματα μπορούν να επηρεάσουν διάφορες φυσιολογικές αποκρίσεις, όπως την έκκριση σάλιου και ορισμένες γαστρεντερικές ή μεταβολικές διαδικασίες. Οι αποκρίσεις αυτές είναι συνήθως μικρές και παροδικές και η σημασία τους για τη συνολική διατροφική συμπεριφορά δεν είναι πλήρως ξεκαθαρισμένη.

Δεν μας επηρεάζει κάθε μυρωδιά με τον ίδιο τρόπο

Η αντίδραση εξαρτάται από το άτομο, το είδος της μυρωδιάς, την έντασή της, το αν έχουμε ήδη φάει και το πόσο οικεία είναι η συγκεκριμένη τροφή.

Για παράδειγμα, μια μυρωδιά μπορεί να ενισχύσει την επιθυμία για ένα συγκεκριμένο είδος φαγητού, χωρίς να αυξήσει απαραίτητα τη γενική πείνα. Οι μελέτες δείχνουν επίσης ότι η επίδραση στην πραγματική κατανάλωση δεν είναι πάντα ίδια.

Αυτό εξηγεί και μια καθημερινή εμπειρία: μπορεί να μυρίσουμε κάτι νόστιμο και να σκεφτούμε αμέσως «θέλω να το φάω», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είμαστε πραγματικά πεινασμένοι.

Τι σημαίνει αυτό στην καθημερινότητα;

Η μυρωδιά του φαγητού αποτελεί ένα από τα πολλά σήματα που επηρεάζουν τη διατροφική μας συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται να την αντιμετωπίζουμε ως κάτι «καλό» ή «κακό».

Αντίθετα, μπορεί να μας βοηθήσει να παρατηρούμε τη διαφορά ανάμεσα στη σωματική πείνα και στην επιθυμία που προκαλεί ένα αισθητηριακό ερέθισμα. Και οι δύο είναι πραγματικές εμπειρίες, αλλά δεν είναι απαραίτητα το ίδιο πράγμα.

Τι κρατάμε

Η μυρωδιά ενός φαγητού μπορεί να ενεργοποιήσει την όρεξη και να μας κάνει να σκεφτούμε ή να επιθυμήσουμε ένα συγκεκριμένο φαγητό πριν ακόμη το δοκιμάσουμε. Η όσφρηση λειτουργεί ως σημαντικό αισθητηριακό σήμα για τον εγκέφαλο και συνδέεται με τη διατροφική συμπεριφορά.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η επίδραση δεν είναι απόλυτη: το τι θα φάμε και πόσο θα φάμε εξαρτάται από πολύ περισσότερα από μία μυρωδιά. https://vitadaily.gr/?p=41613